صفحه اصلي > گردشگری سلامت 
گردشگری سلامت
 

 

سازمان جهانی گردشگری (WTO)، گردشگری سلامت را چنین تعریف می کند:

استفاده از خدماتی که به بهبود یا افزایش سلامتی و افزایش روحیه فرد (با استفاده از آب های معدنی ، آب و هوا یا مداخلات پزشکی ) منجر می شود و در مکانی خارج از محل سکونت فرد – که بیش از 24 ساعت است – به طول می انجامد.  

 

 

 تاریخچه گردشگری سلامت در ایران 

 اگر به تاریخچه گردشگری سلامت در ایران نگاه کنیم می توان ادعا کرد این موضوع سابقه ای به بلندای تاریخ ایران دارد، سفرهایی که افراد گذشته فرسنگ ها فرسنگ از محل زندگی خود دور می شدند تا بتوانند با کمک آب های معدنی یا طب سنتی سلامتی خود را بدست آورند، اما آنچه به صورت مدون به عنوان گردشگری سلامت در برنامه مسئولان قرار گرفت به سال ۱۳۸۲ بازمی گردد، موضوعی که دهه های قبل کشورهای توسعه یافته از آن به عنوان یک صنعت و منبع مهم کسب درآمد برای مردم خود استفاده می کردند.در واقع گردشگری سلامت به عنوان صنعتی مهم و ظریف، نوعی از گردشگری محسوب می شود که به منظور حفظ، بهبود و حصول مجدد سلامت جسمی و ذهنی فرد صورت می گیرد. کم کم از سال ۱۳۸۳ و درست پس از ادغام سازمان میراث فرهنگی و سازمان ایرانگردی و جهانگردی توریسم درمانی به صورت مستقل در ایران ایجاد شد و مورد توجه بیشتری قرار گرفت.

بر اساس گزارش‌های سازمان جهانی بهداشت، ایران به دلیل بالابودن سطح خدمات سلامت، پایین بودن هزینه های درمان، زیرساخت‌های پزشکی و متخصصان مجرب یکی از بهترین گزینه‌ها برای جذب گردشگری سلامت در منطقه و در بین کشورهای اسلامی است.